Przyroda
Mieszkańcy obszaru Partnerstwa
N.A.R.E.W. położonego w dolinie rzeki Narew, odpowiadając na
pytanie, co ich łączy, wskazują rzekę Narew oraz Narwiański Park
Narodowy. Jest to teren nizinny, na którym występują łąki, lasy,
bagna i mokradła. Na tym obszarze, prócz tradycyjnego rolnictwa,
uprawia się również rybołówstwo, wikliniarstwo, myślistwo. Występują
tu także liczne pomniki przyrody. Mieszkańcy Partnerstwa wykazują
się znajomością fauny i flory, licznych gatunków roślin i zwierząt1.
Dolina Narwi w granicach Narwiańskiego Parku Narodowego spełnia
kryteria, które kwalifikują ten obszar jako ostoję lęgową ptaków
wodno-błotnych o znaczeniu międzynarodowym i europejskim. Jest ona
rejonem lęgowym ponad 1% populacji europejskiej, co najmniej 10
gatunków ptaków, w tym bąka, cyranki, błotniaka stawowego, błotniaka
łąkowego, zielonki, kropiatki i dubelta oraz miejscem rozrodu trzech
gatunków ptaków zagrożonych wymarciem w skali światowej - bielika,
derkacza i wodniczki. Przez wieki podmokłe łąki były użytkowane
przez mieszkańców nadnarwiańskich wsi. Koszenie i zbieranie siana
przez rolników, latem - łódką lub zimą - na saniach po lodzie, było
elementem zgodnego współżycia rolników z dziką doliną Narwi.
Zaprzestanie użytkowania terenów położonych w pobliżu koryta rzeki,
które miało miejsce na przełomie lat siedemdziesiątych i
osiemdziesiątych, spowodowało bardzo wyraźne i niekorzystne zmiany
będące głównym zagrożeniem dla flory i fauny (m.in. wodniczki i
błotniaka stawowego). Wpłynęło na stopniowe zmniejszanie się
obszarów porośniętych niską roślinnością, będących siedliskami wielu
gatunków ptaków wodno-błotnych, ważnym miejscem odpoczynku i
żerowania ptaków w okresie wiosennych przelotów. Trzcinowienie oraz
rozprzestrzenianie się zakrzaczeń i zadrzewień, ma nie tylko
znaczenie fitosocjologiczne, lecz również, a może przede wszystkim,
znaczenie ornitologiczne, a w efekcie turystyczny. Nie bez znaczenia
jest również wpływ innych zanieczyszczeń na środowisko naturalne i
konieczność jego ochrony. Mieszkańcy zauważają, że na przestrzeni
ostatnich lat wyraźnie zmniejszyła się liczba ptaków związanych z
wodami otwartymi i rozlewiskami, przez co zmalała atrakcyjność
obserwacji ornitologicznych, dokonywanych przez turystów. Dlatego
ręczne wykaszanie trzciny prowadzone przez NPN, w ramach projektu
finansowanego przez NFOŚiGW, w pewien sposób ogranicza sukcesję
trzciny i krzewów. Powstająca jednak w trakcie zabiegów
pielęgnacyjnych biomasa ściętych roślin najczęściej nie jest
wykorzystywana gospodarczo, a co więcej, uważana jest za odpad
wymagający oddzielnego zagospodarowania.
Dlatego też jednymi z przyszłych
działań mieszkańców w ramach realizacji ZSROW na obszarze
Partnerstwa N.A.R.E.W. będą działania na rzecz ochrony walorów
przyrodniczych poprzez edukację oraz rozwój przedsiębiorczości w
oparciu o wykorzystanie zasobów naturalnych.
NATURA 2000
Istotną rzeczą dla realizacji inicjatywy LEADER+ na obszarze LGD
N.A.R.E.W. jest obecność obszarów należących do Sieci Natura 2000.
Podkreśla to jakość środowiska przyrodniczego, rozpoznawalna na
skalę europejską. Ochronie podlega przyroda zarówno w ramach
Dyrektywy Ptasiej (Dyrektywy Rady nr 79/409/EWG w sprawie ochrony
dzikich ptaków) i jednocześnie Dyrektywie Siedliskowej (Specjalne
obszary ochrony (SOO) wyznaczone na podstawie Dyrektywy Rady nr
92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych, dzikiej fauny i
flory). Podkreśla to wartość przyrodniczą tego obszaru. Na obszarze
działania LGD N.A.R.E.W. do terenów chronionych w ramach sieci
Natura 2000 zakwalifikowano:
-
Teren Narwiańskiego Parku
Narodowego o powierzchni 6810 ha, chroniony na mocy Dyrektywy
Siedliskowej, nr PLH 200003;
-
Bagienną Dolinę Narwi o powierzchni
25 477 ha, chronioną na mocy Dyrektywy Ptasiej, nr PLB
200001.
Obszary Natury 2000 obejmują więc
bagienno - rzeczny kompleks Narwi i tereny do nich przylegające.
Administracyjnie obszary Natury 2000 na terenie Partnerstwa
N.A.R.E.W. należą do siedmiu gmin, gdzie położony jest Narwiański
Park Narodowy i tereny otuliny ochronnej.
Najważniejszym czynnikiem
kwalifikującym dany teren były wartości przyrodnicze. Potrzeby
ekonomiczne oraz społeczne mieszkańców nie były traktowane
priorytetowo. Pomimo to mieszkańcy Partnerstwa N.A.R.E.W. powoli
zaczynają doceniać wartość, jaką reprezentują sobą obszary wchodzące
w skład Sieci oraz możliwości, jakie daje posiadanie ich w swoim
najbliższym otoczeniu.